あらすじ
ดงฮีเผลอหลับไปในห้องกึ่งใต้ดินซอมซ่อท่ามกลางหนี้สินก้อนโต เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองกลายเป็นเจ้าเมืองไปเสียแล้ว
ตอนแรกเธอคิดว่าคงเป็นความฝัน แต่ทุกอย่างกลับสมจริงเสียเหลือเกิน
และแล้วสิ่งนั้นก็เกิดขึ้น
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนเบา ๆ ดังขึ้น ก่อนหน้าต่างสถานะสีฟ้าจะปรากฏขึ้นกลางอากาศ
– ฟื้นฟูดินแดนยากจน! คุณต้องการรับเควสต์หรือไม่?
อะไรเนี่ย?
– กรุณาป้อนชื่อที่ท่านต้องการใช้
ตัวอักษรสีขาวกะพริบย้ำ ๆ ราวกับเร่งให้เธอกรอกชื่อ
"จะบ้าตาย!”
– ลงทะเบียนชื่อผู้ใช้ "จะบ้าตาย!" เรียบร้อยแล้ว
หน้าต่างสถานะนี่กำลังเยาะเย้ยเธออยู่ชัด ๆ
– บิงโก! รีบไปสำรวจดินแดนสุดยากจนของคุณเร็วเข้า!
หลังจากโยนเธอมาไว้ในดินแดนที่ไม่มีเงินสักแดงเดียว ระบบยังหน้าด้านโยนภารกิจมาให้อีก
[เควสต์พิเศษ!]
เอาชนะใจชาวบ้านในดินแดน และเพิ่มค่าความนิยมให้ถึง 1!
"ค่าความนิยม1 งั้นเหรอ? มันง่ายมากเลยนี่นา"
– ค่าความนิยมที่ชาวบ้านมีต่อโคลอี เกรซในปัจจุบันคือ -189,500
"หา?"
เดี๋ยวนะ นี่กำลังล้อกันเล่นอยู่ใช่ไหม?