เพื่อนร่วมห้องเรียนก็เปรียบเหมือนเส้นขนาน ปลายทางเดียวกันคือเรียนจบแต่ก็อยู่คนละเส้นทาง 'ดารินทร์' เด็กเรียนดีประจำห้อง แต่ก็ยังไม่สำคัญพอสำหรับตระกูลของเธอ ยามเย็นที่ฝนตกเธอถูกลืมไว้ที่โรงเรียน 'ศศิน' เพื่อนร่วมห้องตัวป่วน ยื่นร่มให้เธอขณเปียกฝน จากความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ก่อร่างเส้นบาง ๆ ระหว่างเส้นขนานร่วมห้องขึ้นจาง ๆ