“นายหนะมาเป็นของฉันซะดีๆ เถอะ! ” “หา!? พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย! สมงสมองไปหมดแล้วเรอะ" น้ำพูดด้วยน้ำเสียงสดใสราวกับโลกทั้งใบสว่างขึ้นทันใด…จนผมเผลอลังเลไปนิดหนึ่ง (แต่แค่นิดเดียวจริงๆ นะ!) "ขอปฏิเสธ! เสียใจด้วยนะคุณหนูพอดีผมไม่มีเวลามาเล่นอะไรกับคุณหรอกนะ" น้ำล้วงกุญแจจากกระเป๋ากระโปรง ยิ้มบางๆ อย่างเจ้าเล่ห์ชนิดที่ผมขนลุกซู่ …ตอนนั้นเองที่ผมรู้ได้ทันที ว่ายัยนี่มัน... ยัยนี้มันโครตตัวอันตราย! "นี้นายหนะรู้ไหมว่าไม่มีใครที่ปฏิเสธ ฉันได้หรอกนะ! ฮิฮิ~" "ห๊ะ??!!!?"