มีเด็กคนหนึ่ง เกิดมาโดยไม่มีชื่อ ไม่มีวันเกิด ไม่มีครอบครัว ไม่มีแม้แต่ใบสูติบัตร เขาถูกทิ้งไว้ที่บันไดโบสถ์เก่า ๆ แห่งหนึ่ง ในคืนที่ฝนตกหนักและไร้แสงจันทร์ มีเพียงผ้าขาด ๆ ห่มตัว และกระดาษใบเล็กที่เขียนว่า “ขอโทษ” เขาโตมาโดยไม่มีใครเรียกชื่อ ทุกคนในโบสถ์เรียกเขาว่า “ไอ้ใบ้” เพราะเขาไม่เคยพูด ไม่ใช่เพราะพูดไม่ได้…แต่เพราะไม่มีใครอยากฟัง แต่แล้วเขาก็ได้รับพลังที่จะแย่งชิงทุกอย่างกลับคืนมา