"ฉันเป็นแม่มดอายุมากกว่าสามร้อยปี แต่ถูกมนุษย์ที่ไว้ใจหักหลังและฆ่าตาย จนวิญญาณมาเข้าร่างขององค์หญิงในราชวงศ์ที่ต้องเข่นฆ่ากันเองเพื่อชิงบัลลังก์ ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ฉันจะต้องเป็นจักรพรรดินีและไปแก้แค้นคนทรยศให้ได้ นายน่ะ จงมาเป็นลูกน้องของฉันซะดี ๆ” ฉันคิดว่าทุกคนจะกลัวที่ฉันพูดอย่างนั้น “สัมผัสกระหม่อมสักครั้งไม่ได้หรือ? ถ้าบอกว่าองค์หญิงลูบหัวกระหม่อม ทุกคนจะต้องอิจฉาแน่ ๆ” …อะไรกัน ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ “ลูบอีกพ่ะย่ะค่ะ ลูบอีก น่ารักจังเลย” แต่ว่า พวกเขาดันเพี้ยนกันเป็นหมู่คณะ คลั่งรักฉันแบบหยุดไม่อยู่ …ฉันจะเป็นจักรพรรดินีได้ไหมเนี่ย?