พนักงานเงินเดือนที่ตายลงอย่างน่าอนาถอย่างฉัน พอตื่นขึ้นมากลับพบว่าติดอยู่ในนิยาย ที่ตัวเองเคยแต่งเป็นงานอดิเรกสมัย ม.ปลาย แล้วทำไมฉันถึงต้องมาอยู่ในร่างของเด็กกำพร้า อายุ 7 ขวบที่ไม่มีแม้แต่ชื่อด้วยล่ะ... ทำไมฉันถึงไม่ได้เป็นนางเอกเหมือนคนอื่นเขา... ชีวิตของฉันในนิยายเรื่องนี้ช่างอาภัพนัก เกิดมาเป็นลูกของดยุก แต่ก็ดันเป็นดยุกวายร้ายที่มีข่าวว่าตายไปแล้ว ฉันเลยต้องมาอาศัยอยู่ในบ้านของลูกน้องของพ่อ ฉันทั้งโดนดูถูกดูแคลนและถูกกลั่นแกล้งสารพัด ไม่พอ ยังถูกส่งไปขายที่ตลาดประมูลทาสอีก ฉันคิดว่าชีวิตนี้คงจบเห่แล้วแน่ ๆ... แต่ทันใดนั้น ก็มีใครคนหนึ่งมาช่วยฉันไว้ คนคนนั้นก็คือ 'เฮนเรียต ซิทลีต เวนซ์เกรย์' หรือพ่อแท้ ๆ ของฉันนั่นเอง เขาเป็นวายร้ายที่ชั่วร้ายที่สุดในนิยาย ทั้งบงการองค์จักรพรรดิเหมือนหุ่นเชิด ทั้งมีงานอดิเรกคือการตัดหัวเหล่าชนชั้นสูง แต่ทว่า... พอฉันได้ใช้ชีวิตอยู่กับเขาในฐานะลูกสาวจริง ๆ แล้ว เขาช่างต่างกับคำว่าวายร้ายที่ฉันแต่งเอาไว้ไม่น้อยเลยละ