“ฉันบอกความจริงให้เอาไหม?” แทจุน ทุกข์ทรมานจากอาการบาดเจ็บด้านจิตใจและสูญเสียความทรงจำในวัยเด็กไปเนื่องจากเหตุการณ์ในวันนั้น หลายปีผ่านไป ในขณะกำลังหาหอพัก เขาได้พบกับ จองยอนอู ที่บอกว่าเป็นเพื่อนคู่หูในวัยเด็ก แล้วแทจุนก็ได้ขออาศัยอยู่ที่บ้านของเขา หลังจากที่ย้ายเข้ามาภาพหลอน และเสียงแว่วมันกลับชัดเจนยิ่งขึ้น แทจุนต้องฝันร้ายทุกคืนและจบลงด้วยการระบายออกผ่านทางร่างกาย “จะคิดถึงฉันตอนที่ทำก็ได้นะ อย่าอดทนเลย พูดออกมาตรง ๆ สิ” แทจุนสับสนกับการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง แต่ก็ยังมีความคาดหวังอันเต็มเปี่ยมจากความคิดอันลุ่มหลงที่มีต่อยอนอูที่ค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้น...