ใบหน้าที่แม้แต่เด็กที่กำลังร้องไห้ยังต้องหยุดร้อง ตั้งแต่หัวจรดเท้าที่ทุกสายตาต่างจับจ้องแม้อยู่ท่ามกลางสายฝน ผู้ชายที่ทำให้ความเร่งรีบบนท้องถนนหยุดซะงักเสมอ คนคนนั้นก็คือผม จอนจีอุง